Trauma Centre (VTCEC)

Het Vanderbijlpark Trauma Counselling Empowerment Centre biedt hulp aan HIV/AIDS-patiënten. Ze helpt deze mensen met het verbeteren van hun situatie. Zo is geregeld medicijn gebruik in combinatie met gezonde voeding  een noodzaak voor AIDS-patiënten. Met de eigen groentetuin is het Trauma centre in staat HIV/AIDS-patiënten te ondersteunen met het kweken van groenten en fruit.

Na het zeer positieve werkbezoek in maart 2012 aan het Trauma Centre heeft de Stichting in juli laten weten te willen samenwerken met deze organisatie. Gelet op de onzekerheid over de voortgang van de Stedenbanden in Eindhoven is meegedeeld dat lange termijn samenwerking niet gegarandeerd kan worden.

 

 

 

In augustus 2012 investeert de Stichting € 5000,- in kantoorbenodigdheden zoals meubels en computers.

 

 

 

 

 

Tswaranang-project:

Naailes Het centrum ondersteunt HIV/AIDS patiënten en met dit project wordt voor deze mensen een mogelijkheid gecreëerd een eigen inkomen te generen met het maken van schooluniformen.

Eind 2012 ondersteunt de Stichting op verzoek van het Trauma Centre dit project . Met het geld schaft het Trauma Centre naaimachines aan.

Tevens heeft het Centrum behoefte aan tuingereedschap voor de groentetuin en ook dit verzoek kan de Stichting honoreren.

 

 

 

 About the “JOYS OF MOTHERHOOD”

auto voor VTCEC

  • Steun aan het Project “Joys of Motherhood”, dat als doel heeft moeder- en/of babysterfte te verminderen: aanstaande jonge moeder krijgen voorlichting voor een goede levensstijl en de zorg voor hun aanstaande baby. Het betreft vooral voorlichting over voeding, medicijngebruik zowel voor eigen gebruik als voor de baby en de noodzaak om een kliniek te bezoeken. Jonge moeders willen zich niet altijd laten begeleiden door een kliniek, bang als ze zijn voor de diagnose HIV.  Mannen worden gestimuleerd hun vrouwen hierbij te ondersteunen. Het Trauma Centre werkt samen met het Ministerie van Volksgezondheid in Zuid-Afrika en plaatselijke klinieken. Zij hebben de medische kennis en de medewerkers van het Trauma Centre trekken de township in om voorlichting en informatie te geven en (aanstaande) jonge moeders aan te melden bij een kliniek.

De Stichting heeft het mogelijk gemaakt om voor dit project een auto aan te schaffen.

 

 About the SCHOOL INTERVENTION/THERAPUTIC PROGRAME

school intervention 3 (600 x 600)

  • Het Trauma centre werkt binnen dit programma samen met schoolcoaches en onderwijzers van scholen in Bophelong, die dit project enorm ondersteunen.  Het programma heeft als doel lichamelijk, geestelijk  en seksueel misbruikte kinderen te identificeren zodat ze geholpen kunnen worden. Ze worden gestimuleerd om zich aan te sluiten bij sportclubs op de scholen. Scholen kunnen zelf geen financiële bijdrage leveren aan dit project.

 

 

 

 

Website

Sinds 2013 heeft het Traum Centre haar eigen website:  www.traumacentre.co.za .

 

201310 positive male role models participants (600 x 400)Ministerieel bezoek op het Trauma Centre in Oktober 2013
201310 Mr Mandosela leading the closure of the event (600 x 400)

In oktober 2013 bracht de minister van Volksgezondheid een bezoek aan het Trauma Centre. Ruim 600 mannen beloofden dat zij nooit huiselijk geweld en/ of  geweld tegen vrouwen in het algemeen  zullen plegen. Aan 10 aanwezige rolmodellen werd een certificaat uitgereikt. Het was een belangrijke dag voor het Trauma Centre.

 

 

 

 

Samenwerking met de Rotary Riverside

 

201310 DSC_2080 wheelchairs (600 x 399)rolstoelen voor VTCEC 2 (600 x 400)Donations: De Rotary Riverside heeft 7 rolstoelen beschikbaar gesteld, die door het Trauma Centre onmidellijk uitgedeeld zijn aan 7 gehandicapten mensen die door het Trauma Centre begeleid worden.

 

 

 

 

 

Werkbezoek 2014

VTCEC Teun 2014Een warm weerzien met George, Lawrence, Martha, Melissa en de andere medewerkers van het Trauma Centre op de maandagochtend na mijn aankomst in Vanderbijlpark.  Het kantoortjescomplex bij de kerk in Bophelong ziet er aan de buitenkant nog hetzelfde uit. De oude treinwagon aan de ene kant en de ruimtes van de kerk aan de andere kant. Daartussenin een kinderdagverblijf met zo’n 40 kleintjes waarmee ik uiteraard even spelen moet. Het dagprogramma van de “teachers” in de war!. Deze crèche hoort overigens niet bij het Trauma Centre.

Binnen is er veel veranderd. Het kantoor van George met de ontvangstbalie is in 3 kleine werkplekken verdeeld. De cursusruimte voor het naaiproject is eveneens in meerdere ruimtes verdeeld en zo ook de oude wagon die zelfs nu 4 kleine hokjes en 2 flexplekken heeft. Plek om te vergaderen is eigenlijk niet aanwezig…buiten dan maar?

Dit is dan meteen het centrale thema van de discussies. Hoe moet dit verder? Te weinig privacy voor gesprekken met getraumatiseerde mensen; geen plek voor groepsactiviteiten; winkeltje is weg; geen plek voor het naaiatelier; de machines in opslag. Daarnaast hogere huurkosten en minder inkomsten, ook al doordat een door de overheid gefinancierd programma ineens is stopgezet. Het worden moeilijke tijden. Toch lopen er nog 4 belangrijke programma’s o.a. vroeg-signalering van probleemsituaties op scholen. Nog 38 medewerkers/vrijwilligers die deze programma’s draaiend houden.  Het team is vooralsnog optimistisch dat men de “corebusiness” kan blijven uitvoeren. Maar er moet wel snel een oplossing komen voor het ruimtegebrek.

Ik ben met George naar het landje gereden waarop een eigen organisatiegebouw kan worden neergezet. De grond is beschikbaar, mondeling toegezegd, maar nog steeds geen “leasecontract” op papier. We hebben een bijeenkomst geregeld bij een lokale leverancier van mobiele kantoren met de manager van dit bedrijf, de ambtenaar van de Emfuleni overheid die over het leasecontract gaat, een andere lokale sponsor (bedrijf), 3 mensen van het Trauma Centre en ikzelf. Het probleem komt op tafel en de volledige fasering van zo’n verhuisplan wordt doorgenomen alsmede de te verwachten kosten. Om in totaal 36 x 3 meter aan kantoorfaciliteit te verwerven moet er nog al wat geïnvesteerd worden. En dat gaat ons budget ver te boven. Toch een taakverdeling afgesproken en een nader werkplan vastgelegd. Stap 1 is het definitief verkrijgen van het terrein. Daarvoor is het oude verzoek van het Trauma Centre aan de gemeente nog eens voorzien van een aan de burgemeester gerichte brief. Deze heb ik afgegeven op het kantoor van de burgemeester maar helaas niet persoonlijk kunnen overhandigen en toelichten.  Bias Ntombela, onze vriend aldaar bij de gemeente, is bijgepraat door George en mij en behartigt het verdere verloop van die officiële procedure. Zodra dat gereed is kan de gemeente ook de grond egaliseren en de benodigde infra aanleggen. Dat is dan haar bijdrage. De lokale sponsor kijkt of hij het sponsorbudget van 2014 en 2015 kan samenvoegen en daarvan het beveiligingsstuk kan financieren (hekwerk). Het bedrag voor huur of koop van al dan niet mobiele units ligt vooralsnog op ons bordje. Offertes hebben we inmiddels ontvangen en na de eerste schrik denken we nu hard na over de mogelijkheden om toch voldoende budget bijeen te krijgen. Ook uw tips en/of bijdragen zijn uiteraard welkom. Ons streven is deze zo waardevolle organisatie voor Emfuleni niet te laten sneven.

Teun Snelder

November 2014